ترمینال آزاد

چرت نویس های یک مهندس بیکار

بازنشر, بهتر از لایک

افرادی زیادی رو میشناسم که وقتی محصولی ارائه میدن ( مقاله, ویدئوکست, پادکست یا … ) لینک دسترسی به اون رو درون شبکه های اجتماعی قرار میدن تا بقیه کاربران هم اونو ببینن. دروغ نگم دیده شدن از طرف بقیه واسه همه یه نوع دلگرمیه, یه احساس خوبی به آدم دست میده. همین احساس خوب و خوشایند, مشوق آدم میشه برای ادامه بهتر کار و تلاش بیشتر جهت ارائه خدمتی بهتر. استقبال از طرف بقیه موجب میشه فرد احساس کنه کارش واسه بقیه مهمه و حس ارزشمند بودن بکنه.

اما کاربران چطور به یه فرد نشون میدن که از کارش خوششون اومده؟ با لایک و بازنشر. تو شبکه های اجتماعی موقع بازدید, مطالب و لینک هایی که دوست داریم رو لایک میزنیم و {متاسفانه} هر از گاهی بازنشر می کنیم. احساس می کنیم این لایک زدن موجب خرسندی صاحب پست میشه و اصلا این فکر به ذهنمون خطور نمی کنه مطلبی رو که خوشمون اومده بازنشر کنیم. یادمه جادی تو یکی از رادیوگیک ها گله میکرد که استقبال خوب نیست و کاربرا فکر می کنن لایک کردن حمایتی تر از بازنشر اون هستش. کاملا هم درست می گفت و حق با جادیه.

موقع مواجه شدن با مطلبی که مورد توجهمون قرار گرفت, دوست داریم احساسمون رو ابراز کنیم پس بلادرنگ مطلب رو لایک می کنیم. حالا اگه بخوایم یه حال اساسی هم به نویسنده بدیم و تشکر بهتری بکنیم, یک کامنت تعریف و تمجیدی هم براش می نویسیم. مشکل اینه همیشه در مواجهه با مطلب مورد پسندمون سریع سراغ دکمه لایک میریم. احساس می کنیم بهترین کاریه که میشه کرد. گذشته از این, همیشه در مواجه شدن با دو گزینه لایک و بازنشر فکر می کنیم فقط باید یکی رو انتخاب کنیم و همونطور که گفتم لایک کردن و ابراز خرسندی از مطلب به نویسنده رو بهترین کار می دونیم. حالا از این موضوع بگذریم که عده ای هم هستن که هیچ اعتقادی به لایک و بازنشر ندارن که البته نمیشه بابت این مساله کوچکترین خورده ای بهشون گرفت. اون لحظه به این فکر نمی کنیم که می تونیم هم مطلب رو لایک کنیم و هم با بازنشر اون باعث بیشتر دلگرم شدن نویسنده بشیم.

ولی باید به این مساله اغراق کرد که بازنشر یک مطلب خیلی بهتر از صرفا لایک کردن اونه! دلیلش خیلی ساده هستش, به قدری ساده که من هم ابتدا اصلا به ذهنم ختور نمی کرد که بازنشر میتونه بهتر از لایک کردن باشه. فرض کنید شخصی مطلبی ارسال کرد, شما دیدین و خوشتون اومد. حالا یک لایک میزنید تا پسند خودتون رو به نویسنده انتقال بدین. حالا نویسنده یک مخاطب خرسند داره و خب طبیعتا خوشحال میشه. حالا فرض می کنیم شما به جای لایک, مطلب رو بازنشر کنید. علاوه بر شما عده دیگه ای هم از طریق شما مطلب رو میبینن و شاید بپسندن و لایک کنن. درواقع یک لایک که شما قرار بود بزنید تبدیل شد به چندین لایک که خب اثرش روی نویسنده بیشتره. اگه همین روال پیش بره و کسایی که از طریق بازنشر مطلب رو دیدن به جای صرفا لایک کردن بازنشر هم بکنن, میزان بازخورد به نویسنده بیشتر میشه و دلگرمی بیشتر در صاحب مطلب بوجود میاد. حالا فرض کنید که بجای لایک یا بازنشر کردن, یک مطلب رو هم لایک کنیم و هم بازنشر! تصور کنین چه حجم بازخورد مثبتی به نویسنده میرسه.

برای خدماتی که از طرف تهیه کنندگانشون به صورت رایگان در اختیارتون قرار میگره زحمات زیادی کشیده شده. زحماتی که اکثرا کوچک ترین منفعت مالی برای تهیه کننده اش به همراه نداره و فقط برای سهیم کردن شما در لذت استفاده از مطلب یا سرویسشون, اونارو در اختیارتون قرار میدن. هر مطلبی که یک وبلاگ نویس به رشته تحریر درمیاره, هر آموزشی که تعلیم داده میشه و هر سرویسی که در اختیارتون قرار میگره صرفا برای خدمت به شماست. حمایت کردن از تهیه کننده اش کمترین کاریه که می تونیم در قبال زحماتی که کشیدن انجام بدیم. سهل ترین راه این حمایت هم لایک و بازنشر مطالبشون هستش. پس از انجام صحیح اینکار دریغ نکنیم.

2 دیدگاه

ارسال دیدگاه