ترمینال آزاد

چرت نویس های یک مهندس بیکار

مدل‌ها هم می توانند برنامه‌نویس باشند

چند وقت پیش تو وب فارسی بحث سر اینکه خانوما می‌تونن مثل آقایون کد بزنن یا نه بالا گرفته بود. تا جایی که من دیدم اکثریت نظرشون این بود که آقایون و خانوما تفاوتی تو حرفه برنامه نویسی ندارن. نظر خود من هم همینه، چون جفتشون با توانایی عقلی که ناشی از مغز هستش کد می زنن و مغز هر دو، حتی اگه نگیم عین هم، بسیار شبیه هم هستش. با این حال به نظر من باید تحقیق جامعه ای انجام بشه روی توانایی های مورد نیاز برای برنامه نویسی و تفاوت های مغزی زن و مرد در حیطه این توانایی ها. اینطوری نتیجه درست تری بدست میاد.

ولی چه بخواین چه نخواین برنامه نویس‌های خانوم چه تو ایران چه کشورهای دیگه مشغول کار هستش، ولی یکی از این خانوم‌های برنامه نویس توجه منو جلب کرد! خانوم لیندسی اسکات، یکی از فرشتگان ویکتوریا سکرت. لیندسی مدل برندهایی مانند پرادا، گوچی و ویکتوریا سکرت هستش. ایشون قبل اینکه مدل بشن (که هدف والای خیلی از جوونای ما هستش) تو کالج در رشته علوم رایانه تحصیل می کردن. برنامه نویسی رو دوران دبیرستان روی ماشین حساب TI-89 خودش شروع کرده هر چند در اون زمان فکر نمیکرد این کارش برنامه نویسی هستش و تصورش این بود که کاری انجام میده، راهی برای ساخت بازی های جالب واسه سرگرم شدنه.

لیندسی به زبان‌های جاوا، ++C و پایتون برنامه نویسی کرده و حتی مدتی رو هم به عنوان برنامه‌نویس در MIPS مشغول بوده. ایشون از طرفدارن دوآتیشه زبان پایتون هستش و به نظرشون پایتون زبانی حسی هستش و تصورشون اینه که اگه روزی قرار بود زبان برنامه نویسی خودشون رو بسازن، زبان حاصل بسیار شبیه پایتون میشد.