ترمینال آزاد

چرت نویس های یک مهندس بیکار

پادکست هایی که گوش می کنم

من دوست دارم چیزای که میبینم و میخونم و گوش میدم رو به بقیه هم پیشنهاد بدم، اینطوری تو حس لذت بخشی که ازشون میگیرم با بقیه شریک میشم. پشنهاداتم شامل کتاب و فیلم و پادکست و . . . هستش. تو همین مسیر، قبلا کانال های تلگرامی که جوین هستم رو تو یه پستی معرفی کردم و حالا می خوام اسم پادکست هایی که گوش میدم رو لیست وار همراه با توضیحاتشون بنویسم.

رادیوگیک – اولین پادکستی که گوش دادم و در واقع با رادیوگیک بود که من با چیزی به اسم پادکست آشنا شدم. رادیوگیک، پادکستی در مورد تکنولوژی، نرم‌افزار آزاد و هک برای گیک ها هستش. جادی پادکستشو اینطوری معرفی می کنه: “رادیو گیک یه ایستگاه رادیویی نیست بلکه یک حرکتگاه رادیوییه .رادیویی برای کسانی که تکنولوژی براشون فقط تلاش دائمی برای خوندن و حفظ اینکه فلان مدل فلان چیز فرقش با فلان مدل بهمان چیز چیه و تو بازار چنده و شایعه اینکه قراره کی مدل فلانترش بیاد نیست و ترجیح می‌دن یک پله عمیق تر بشن و تو تقاطع تکنولوژی و جامعه، دغدغه‌های انسانی‌شون رو مطرح کنن. رادیو گیک برای گیک های سرگردان در تقاطع جامعه و تکنولوژی.”

موزیق – تنها پادکست موسیقیایی که گوش میدم و واقعا هم ارزش گوش دادن رو داره. تو این پادکست، موزیک های بکر و کمتر شنیده شده از فرهنگ ملل مختلف که توسط هنرمندان گمنام و مطرح خلق شدند جمع آوری شده و بصورت یه پادکست یک ساعتی پخش میشه. مابین آثار، گوینده اثر رو معرفی می کنه و توضیحاتی در مورد خواننده یا سازنده اون میده. تهیه کننده این پادکست محسن (میم) رسولی هستش و میگه موزیق، صدای آلترناتیو ایران هستش.

رادیو دیو – هر قسمت این پادکست به موضوعی اختصاص داره و در رابطه با اون، موسیقی و ترانه هایی پخش میشه و دو گوینده رادیو داستان ها و روایت هایی مرتبط رو روایت می کنند. جدا پادکست خوبی هستش و خیلی به درد اوقات تنهایی میخوره.

ساده استسامان عطاریان اومده تا مارو تغییر بده. سامان معتقده همه چیز ساده هستش و سادگی اعجاز خلقت هستش. در این پادکست‌ها در مورد سادگی همه امور و مراحل زندگی صحبت میشه.

کانال بی – این پادکست به داستان‌های متحیر کننده و جذاب و البته واقعی می پردازه و ماجراهایی رو در هر قسمت روایت می کنه که شاید شما شدیدا شوک زده کنه!

موج سرگردان – این رادیو توسط هانیه تهیه میشه. در هر قسمت هانیه واسمون موسیقی هایی میذاره، داستان هایی میخونه، تکه هایی از دیالوگ فیلم هارو پخش می کنه و از در و دیوار صحبت می کنه! واقعا پادکست شیرین و سرگرم کننده ای هستش و هانیه یه مجری عالیه!

رادیو کتاب – این پادکست هر ۵شنبه ساعت ۱۱ توسط سایت داناوری منتشر میشه و در هر قسمتش یه کتاب معرفی میشه و قسمتی ازش رو شبنم مؤیدفر قرائت می کنه. این پادکست علاوه بر سرگرم بودن میتونه شما رو به خرید و مطالعه کتاب ترغیب کنه.

رادیو هچل – داستان این پادکست، پیرامون یک باغ وحش و اتفاقاتی که برای حیوانات رخ میده جریان داره. در پادکست دو مامور باغ وحش (گویندگان پادکست) به صحبت در مورد جانوران باغ وحششون می پردازن. شاید در نظر اول این پادکست رو الگو گرفته از رادیو چهرازی بدونین ولی به مرور می فهمید که این دو بسیار با هم فرق دارند.

رادیو راز – این پروژه توسط محمدرضا نوروزی و پوریا ناظمی دو مروّج علم ایران تهیه میشه. علاقه اصلی این دو نفر نجوم هستش ولی در هر شاخه ای از علم دستی بر آتش دارن. در هر قسمت از پادکست در مورد موضوعی علمی صحبت میشه و گاها هم رادیوشون مهمان هایی داره که گفتگو رو جذاب تر می کنه.

ـــــ ـــــ

این لیست به مرور زمان کامل‌تر خواهد شد. من صرفا پادکست هایی رو که خودم گوش میدم معرفی می‌کنم و صددرصد پادکست های بیشتر و بهتری هم وجود داره که من ازشون بی خبرم که امیدوارم شما اونارو بهم معرفی بکنید.

شاهکارترین صحنه فیلم پالپ فیکشن

تصویر بالا رو خیلی دیدیم. توی ترول ها, جان تراولتایی که بغل دست راک راننده تاکسی نشسته! این صحنه مربوط به فیلم پالپ فیکشن هستش و مربوطه به صحنه ای که وینسنت برگشته عقب تا با یک پسربچه سیاه پوست صحبت کنه. این صحنه از جمله معروف ترین سکانس های فیلم پالپ فیکشن هستش ولی خوره های فیلم ایرانی نکته اصلی این سکانس رو متوجه نیستن. خیلیاشون میگن این صحنه عالیه و غیرمنتظره بوده و فلان بدون اینکه قصد و هدف اصلی این سکانس رو بفمن.

تو این فیلم وینسنت (جان تراولتا) نمونه یه فرد ناتورالیست و جولز (ساموئل جکسون) نمونه یک فرد مذهبی هستش. در قسمتی از فیلم وینسنت و جولز از طریق نفوذی خود (ماروین) وارد آپارتمانی شده و دو نفر رو می کشند و نفر سوم از توالت خارج شده و به طرف آن ها تیراندازی می کند که گلوله به آن ها اصابت نمی کند و آنها او را نیز می کشند. سپس در ماشین حین برگشتن سهوا تیری از اسلحه وینسنت شلیک شده و به سر ماروین می خورد و او کشته می شود. ولی اصلا ماجرا فقط همین نیست!

وقتی که نفر سوم از دستشویی بیرون می آید و به طرف وینسنت و جولز تیراندازی کرده و سپس توسط آن دو کشته می شود, وینسنت از دست ماروین که آدم جولز است عصبانی می شود ولی نمی تواند در جلوی چشم جولز کاری با او داشته باشد و فقط عصبانیت خود را با این جمله ادا می کند:

چرا نگفتی یه نفر توی دستشوییه؟
یادت رفته بود یکی اون داخله؟ اونم با یه همچین تفنگ لعنتی ای؟

سپس جولز حرف های خود را در رابطه با معجزه بودن این اتفاق و مداخله الهی شروع می کند و وینسنت اصرار به شانسی و عادی بودن این اتفاق می کند, در حالی که روبروی ماروین نشسته و از چهره اش خشم مشهود است.
این مکالمه تا ماشین ادامه می یابد و وینسنت به سختی جولز را مسخره می کند و عقاید اون رو اشتباه می خواند. در واقع عقاید او را در نقطه مقابل باور های خود می بیند. در اینجا بر می گردد و از ماروین که عقب نشسته می پرسد:

ماروین نظر تو چیه؟
بنظرت خدا از بهشت میاد پایین تا جلوی گلوله رو بگیر…

و در این لحظه تیر اتفاقی شلیک شده و سر ماروین رو متلاشی می کند. اما قضیه بر خلاف تصور خوره ها و نوابغ سینمایی ایران این چنین نیست!

به نظر من اینجا ریزترین و زیباترین لحظه فیلم هستش. شلیک کاملا عمدی بود و وینسنت از انجام آن قصد داشته. وینسنت با این کار علاوه بر مسخره کردن جولز عصبانیت خود از ماروین را نیز خالی کرده. او که از ماروین به خاطر اطلاع ندادن حضور نفر سوم در دستشویی عصبانی بود با کشتن او هم با او تصویه حساب می کند و هم می خواهد به جولز بفهماند که خداوند برای جلوگیری از اصابت گلوله کاری نمی کند و با یک آزمایش عملی این را به او ثابت کند. همچنین از این طریق بهانه کشتن ماروین را هم بدست می آورد.

از دیالوگ های بعدی فیلم کاملا مشخص است که تیراندازی کاملا کنترل شده بود و وینسنت عمدا این عمل رو انجام داده:

وینسنت: شلیک کردم به کله ماروین
جولز: چی؟ آخه چرا همچین کاری کردی؟
وینسنت: عمدی نبود, یه اتفاق بود. حتما از روی دست انداز رد شدیم.
جولز: ماشین از روی هیچ دست انداز لعنتی ای رد نشد!

صحنه هایی نظیر این سکانس باعث شده که این فیلم به اثر ماندگاری تبدیل بشه و در رتبه بندی سایت imdb رتبه هفتم رو به خودش اختصاص بده.

موسیقی متن “آخرین موهیکان”

آخرین موهیکان, فیلمی که موسیقی اون بیشتر از خود فیلمش مشهوره. این موسیقی به معنای واقعی یه شاهکاره! به جرات می تونم بگم جزو بهترین موزیک های بی کلامی که شنیدم. موسیقی ای که به شدت حماسی ساخته شده و امکان نداره با شنیدنش تحت تاثیر قرار نگیرید. افتخاراتی که موسیقی آخرین موهیکان کسب کرده بیشتر از مجموع سایر افتخارات فیلم هستش.

این موسیقی ساخته مشترک Trevor Jones و Randy Edelman هستش و جزء بهترین های تمام دوران قلمداد میشه.